Mostrando entradas con la etiqueta Sinsalito. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Sinsalito. Mostrar todas las entradas

domingo, 10 de agosto de 2025

Elogio del "Do It Yourself" / D.I.Y.

A veces hace falta tomar distancia para valorar las cosas en su justa medida y es necesario separarse lo suficiente, entornar los ojos y contextualizar el momento. Pensar, comparar y ... "percutir". Sí. Por ello y aunque sea obvio decirlo, visto desde el aire, our particular D.I.Y. es lo que parece, un lujo al alcance de muy poca gente. No es necesario sobrevolar demasiado, sólo lo suficiente para ver los hechos, valorarlos y comprobar que Sinsalito 6.0 se ha convertido por derecho propio en un imprescindible del verano Madriñento al norte del río Pecos (a.k.a. Minho). Créetelo.

Anyway, Anyhow ...

Ayer y allí, na quinta Rosaleira hubo de todo. Después de la recepción y presentación de acreditaciones, se dió inicio al evento con el clásico "breaking ice" de la "famiglia coordinadora", Eugene e IO (plus one). Entre los aplausos y al hilo de la inauguración del nuevo  equipo de son nos pareció escuchar una tímida sugerencia de un "crowdfucking"; un sueño quizás ? Sea como fuere, el público respondió al unísono y mirando al cielo con un emotivo silbido de "El puente sobre el río Kwai". Mensaje claro que sobrevoló el ambiente? "Las piscinas están sobrevaloradas". Smile. Y... sin darnos cuenta el tiempo voló y el evento se cerró con una emotiva interpretación del coro "Red Crossroad boys" previa a la clásica sesión DJ. Punto pelota ? No, hay y hubo muuucho más.

Diseccionando las tripas del festival, allí y ayer, hubo de todo. Chançon Francais, Cantos de liberación Dylanitas, Palabras para Julia, Poesía Morisca, Relato, Mirlos y Guitarras gently weeping, Titireteros de mala reputación, Percutivos Saturnos tan adustos como taciturnos, acalorados/as que no pueden vivir sin ti, Cánticos galaicos percutivos, Declaraciones de Soltería irredenta, Proyectos sonoros para girar y girar y hasta un intermezzo con BSO y conexión astral meditativa que nos transportó hasta el río Ulla y más allá. Todo ello regado con caldos de la tierra, viandas exquisitas y una infinidad de conversaciones fragmentadas, vigiladas todas ellas desde el dron ArroioMuiñeiro y bajo la supervisión de dos banderas: Palestina y Galicia "Stop Genocide" YA ! 

By the way...

Que nos queda al Final ? Un recuerdo imborrable y un suspiro muuuy largo y pausado pregando por un Sinsalito 7.0. Se puede pedir más ? Casiqueno, Virgencita, ... tu ya sabes.

A Madriña Bless You All (Hoxe Specially a "Eugene e Comando Lura" 

Addenda. Entre la ausencias, destacar dos que "cayeron" finalmente del programa. El clásico "With a little help from my friends" de "S" (tuvo que quedar en el tintero con las 2 costillas rotas de "R") y el esperado dancing "Grease" Arroiomuiñeiro (que quedó para la próxima edición debido al esguince de tobillo de Olivia, deportista de riesgo).

Si lo decimos siempre, lo de la bici, coger moras -y demás deportes en general- están ... SI ! "Sobrevalorados !!!" Pois iso. A modiño, Smile, count to ten e a recuperarse pronto chavalada. 

sábado, 9 de agosto de 2025

Elogio de las Rarezas

Se dice, se comenta, se especula... que Hans Christian Anderssen -"el cuentista"- era un tipo cuando menos curioso. Su aspecto se podría decir que se alejaba de lo común. Las proporciones de su napia eran tan portentosas como desgarbado su aspecto y zanquilargo su andar. Bien es cierto, que el trozo de cuerda con el que siempre que viajaba y llevaba en su bolsillo izquierdo así como su rechazo innato a los espacios abiertos daban pistas claras de que era un tipo fuera de molde. Entre sus rarezas y extravagancias todos sus biógrafos resaltan la relación antológica de Hans con la sal. No se sabe a ciencia cierta si fue uno más de los grandes "hipertensos" famosos pero el caso es que nunca salía de casa sin su salero y verbigracia que utilizaba a diestro y siniestro para compensar- creía él- el resto de sus "rarezas". Todo un tipo; Créetelo.

Anyway, anyhow...

Define raro o rareza. La RAE diría ..."Que se comporta de un modo inhabitual". Vaale. Define inhabitual... "extraño, infrecuente, original, peculiar..." Ni siquiera la sacrosanta institución se atreve acotar el término y sólo encuentra sinónimos. Como de extraño, cuan de infrecuente, peculiar, hasta que punto original para ser..."Raro". Chi lo sa ?

Sin embargo no nos cabe la menor duda que A Madriña y sus satélites son, cuando menos, "raros". Porque extrañas, infrecuentes, originales y/o peculiares son, han sido y serán todas y cada una de las acciones de sus bases. Por ello, A Madriña a través de sus accionistas y sus "rarezas" en su 30 th aniversario © 1995-2025, sigue con su programación/desprogramada, a través de acciones individuales y únicas o temáticas y de secuencia anual. Todo bajo el influjo de Saturno ! Créetelo (insistimos).

By the way ...

Hoy, Sábado 9 de Ferragosto, celebramos el "Elogio de las Rarezas". Sí ! Esas cosas extrañas, infrecuentes, originales, peculiares... que sólo se pueden dar en zonas fértiles, con microclimas únicos y personas idem so... un año más Let´s go Sinsalito 6.0 !!!

A Madriña Bless You All (Hoxe specially a Eugene et Comando Lura © Sinsalito 2025)

lunes, 26 de agosto de 2024

"Mi reino por un Sinsalito VI !"

Y entonces fue Agosto y Sinsalito renació con su versión 5.0. revisitado, alive & kicking y capicúa. 24 del 24. Siendo cada edición diferente y al mismo tiempo iguales el resultado final siempre coincide: un misterio gozoso. Siempre mejorable, siempre empeorable, cumple de sobra las expectativas originales y actuales. Un "Do it yourself" y un lujo del que algún día nos arrepentiremos de no haber exprimido al 100%. Créetelo. "Mi reino por un Sinsalito VI !" Someone dixit

Anyway, anyhow ...

Gracias al empeño titánico de Comando Lura y Eugene la acción sigue en pie desde agosto del 2017, que xa choveu. Una "Idea" genial con mayúsculas que ha ido evolucionando y cuál función poliédrica -que no polinómica- no atiende a variables conocidas ni a algoritmos euclídeos. Podríamos decir que su dominio como función se mueve en una dimensión nueva pero que conocemos bien, tiene máximos y mínimos, es derivable, pero no tiene límites conocidos. Por dar algunos datos para que os ayuden a representar la curva (que no doblegarla), allí hubo de todo. La cosa arrancó tumbados a la bartola, hubo quien nos amó locamente, relatos a media luz, spanish bombs desde el Oasis, Brasil para sedientos/as, IA, fotocall y foto expo, iluminación de luxury, sonidos del más allá -en concreto australia- percusión a tout i plein, cetáreos osados, entrantes, plato, bebidas y postre, & last but not least, lo más importante "Joie de vivre". Y ahora ven tu y ponle pegas. Anda ya...

By the way...

Como la combinación de todos los factores afectan al producto, esperamos recuperar algunas subfunciones variables y necesarias que se han apartado del camino y mientras despejamos algunas de las incógnitas más imprevisibles esperaremos ansiosamente ya por la sexta edición que presentimos será antológica en todos los sentidos. En resumidas cuentas...No lo dudes y empieza ya a ensayar.

Obrigado pues famiglia Sinsalita Rosaleira ! Brindemos pues por un Sinsalito forever young !!

A Madriña Bless You All (Hoxe Specially Sinsalito famiglia plus IO & Geni)

sábado, 12 de agosto de 2023

SinSalito 5.0 canceled !!!

A Madriña informa:

Con el alma llena de dolor sentimos informar que o noso benquerido SinSalito 5.0 se cancela. "No todas las piedras se han hecho para construir iglesias" Someone dixit

SinSalito 5.0 voltará y los Happy days estarán here again! Créetelo!

A Madriña bless you all / hoxe specially a Eugene e ao Comando Lura Petrificado / Smile


Anyway, anyhow .... Mira...Mejor"! Así el próximo será aun + intenso ! Smile.

martes, 27 de septiembre de 2022

Un verano al norte del río Pecos...

Cuando ya dábamos por fallecido el club de los "14 plumillas" nos ha llegado a la redacción magrebí una crónica del verano 22, uno de los más sudistas de la nueva era Madriñenta. Créetelo.

Como es bien sabido, al norte del rio Pecos (antes Minho) no se mueve ni una hoja sin que A Madriña dé su beneplácito. Este verano ha sido tal el nivel y cantidad de eventos en el B.M. que nos ha dejado exhaustos de emociones pero eso sí, con las pilas recargadas para una buena y productiva temporada otoño-invierno.

Anyway, anyhow...

Si estuviste en todas, alguna o ninguna de las acciones tu sabrás "y a mi plin" pero el caso es que o noso Comando Ex-Lura  se ha fijado cual buho y así en detalle nos lo cuenta. Que hable pues nuestro agente verde cuya verdigracia literaria crece a pasos agigantados. "Y eso que estamos en modo decrecimiento, menos mal" Turi-él dixit. Smile.

Comenta o "Comando Ex-Lura": Baixo miño de alto nivel

Á Madriña, da que nos consta a súa aparición, hai anos, no centro-norte do país (Corrubedo), gústalle o sur; nótase que aí se sinte cómoda, en casa.

Así, os seus froitos, sempre intensos e sentidos, agroman xusto ao carón da raia minhota, no que para nós é o Baixo Miño (o Alto Minho para os nosos irmaos), o máis “sur” que temos no país, ... aínda que para sures, o do noso benquerido ex-presidente, agora emigrante magrebí.

As probas son contundentes. Nos últimos meses: Cpk (Tomiño), African Party (A Guarda), Sinsalito (Martin-O Rosal) e Cine Tabagón (Tabagón-O Rosal) ... todas citas imprescindibles que melloran, anualmente, as edicións precedentes.

"Gong" dando la campanada !E, como chegamos “un pouco tarde” a falar delas, xa rematado o verán, centramos a atención agora só nas dúas últimas citas, sen por eso desmerecer en nada as anteriores, de pedales, cantigas e empanadas ;-)

O Sinsalito (na súa cuarta -4ª- edición, que moitos pensamos que xa nunca máis se celebraría, predicción que, pandemia mediante, cáseque se cumpre) volveu sorprender a propios e ex-traños, coa súa arriscada proposta de anarcoprograma, fórmula tán avanzada que non foi entendida pola totalidade dos asistentes, eiva que se tentará solucionar en vindeiras edicións, mediante instrucións máis detalladas e vistosos powerpoints ... ;-). Esta edición, adicada ao noso máis ilustre e querido emigrante africano (con agasallo e dedicatoria), transcorreu, ben avanzado agosto, entre deliciosos desafinos con coraçao e novas aportacións artísticas, bo humor, esquisitas viandas, gorxas ben regadas ... e diversos copos rotos. Xa entrada a noitiña, unha edición sorpresa do cinematográfico ciclo “Demasiados frentes abertos” presentounos -con M.Romón de mestre de ceremonias- a “Bim” (A.Lamorisse, 1951), film sobre o encantador burro magrebí que nos acompañou no fin de festa da noite rosaleira.

Xa en setembro, profundizamos na teima cinematográfica, coa proxección-coloquio de dúas curtametraxes do director local Gon Caride (“Morte e o meu avó” e “Octubre”), co luxo dunha presentación previa polo autor e un coloquial coloquio, posterior ás proxeccións ... un privilexio. O sector Tabagón-Arroiomuíños mantén alto o listón da cita, xa consolidada, de “Outros cines” á beira do río. As viandas (destacaron Tamara e Nenuca, con mencións á innovación e á tradición, respectivamente, e as famosas samosas lusas) e os caldos varios, acompañaron na súa xusta medida a eses momentos únicos.

O outono avisa que chega, e queremos tamén saber disfrutalo.

Saúde"

Se puede decir más alto pero no más claro. Obrigado pues a nuestro dear "C" Ex-L por tan sabrosa y apetitosa crónica.

A Madriña Bless You All (Hoxe specially ao noso Comando "Ex-Lura")

"Tomiño, A Guarda e Rosal agardando polos dois de Portugal" Someone dixit / Smile


viernes, 26 de agosto de 2022

Aquel verano del 22

No es por nada pero presiento que el verano del 22 será recordado durante mucho tiempo y por muchas razones. El primer verano postpandémico de verdad. 2 meses de emociones convulsas y cambios estructurales. 2 meses de un non-stop abraiante. Por otra parte "Como debe ser ..." Someone dixit. Créetelo.

Anyway, anyhow...

Dicen que el pistoletazo de salida se dió el 23 de Junio al autoactivarse la sorprendente "Operación Casablanca". Un antes y un después - mimá que liada !- Ni una semana después, sólo por llamar la atención plus celos y para eclipsar a TH (Les E) ... Roje@, el Presidente "en funciones", dio un paso adelante. Gran sorpresa para algunos/as. Después de 40 años decidió romper unilateralmente su relación con la Admon. para dedicarse plenamente al mundo Madriña. Amazing ! Dicen que dijo "Ahora si", y dicen-tambien- que ese día TH (Les E) durmió un tanto intranquilo. Smile & No comments.

No habían pasado ni 2 semanas cuando los "Casa Queimada" (Antes Trigo Bro´s) viendo que perdían poder en el mundo da nosa signora organizaban "The African Party" (sin duda para intentar recuperar su lugar como lobby de presión). Hay que reconocer que la jugada fue perfecta y la party un éxito (con precedentes) pero... Ay ! Los celos !

La cosa parecía que se había calmado cuando ni una semana después Gravinsky contratacaba en La Sede contraproyectando "La Soufriere". Cuando se le preguntó por la razón del acto solo dijo: "Demasiados frentes abiertos". La verdad ? No entendimos nada pero dijimos "amén" a todo. La envidia mueve montañas con lava y algunos extremistas a eso le llaman volcán. 

Cuando ya el mes de Julio parecía que había terminado -por fin-, nos adelantaron por la derecha. Daly y su "Born 31th Xullo" virtual nos dejó descolocados. Más celos ! "Coffee & Cigarretes" plus Remolcamadriña !!! Una mezcla explosiva. Créetelo. Un mar de emociones convulsas pero... aun así lo de Agosto fue ya para nota y la envidia desbordó por todas partes.

Las "Famiglias" del Baixo Miño !!! Que tropa ! Esos si que se picaron de verdad. Desde O Rosal hasta Tomiño. Sinsalito # 4 renaciendo de sus cenizas ! Momentos gloriosos y organización de lujo. Se ve que ya le vamos cogiendo el punto. Menos empanadas y más dulces, bieeen ! Más Música y menos vajilla... bueno, seguro que a algunos les hizo menos gracia que a otros. Y al caer la noche, más "Demasiados frentes abiertos" edición sorpresa con presentación emotiva-touché  en modo burrito morito Bim. Otra vez la envidia moviendo el mundo !! Smile. 

Sea como fuera aquella noche la caravana de vuelta a Vigo, PO fue un poema. Dicen que Mohamm-ed iba delante con un pié sesgado sobre el acelerador como si pisara el cuello del dromedario en modo bereber. En fin... a algunos se les va la pinza con una facilidad que pá que. El caso gracioso es que Cachaçinho y Loli Brown, plus Fasio & Claudel + Gravinsky y "Valenciaaaa !" les siguieron abducidos y a saber donde acabaron en su peregrinaje dunar.

Agotados de tanta actividad y deseando ya que llegara el 1 de septiembre A Madriña se celó de verdad y reactivó por sorpresa a la BAUR !!! (tan por sorpresa que ni la BAUR se enteró). La ocasión bien lo merecía. Una vez cerrado el proyecto "Fuck with Him" (Pretendida presentación) 5/5 (exitazo del que hablaremos otro día) el asunto estaba claro y el traspaso definitivo de poderes realizado. Nos ha llevado 3 años y una pandemia desde las campanadas desde el Kremlin. No comments. La traca final no podía ser otra que "Estas No Son Horas" © Susi Lubiáns 2022. 

La acción perfecta para cerrar el mes. La Sede en plena efervescencia. El proyecto ideal para A Madriña Asociados. Nivelón y emoción y a nosa signora pletórica. La coordinación del trabajo colaborativo de lujo y el resultado de 10. No podemos pedir más, no queremos pedir más.  

By the way... Virgencita déjame como estoy. Hay Sede para rato. Créetelo.

A Madriña Bless You All (Specially a sus "Famiglias" / She loves you Yeah!)

Addenda. Se comenta que los de "La Tomiñesa" atacan hoy por sorpresa en petit komintern y que "Sector ArroioMuiños" finalmente se vino a abajo y se vió obligado a cancelar por el nivelón de las acciones de este "Summer 22". Normal. Tranquis, tiene remedio, + Sede + Blog + Madriña y de medicación: un vaso de vino, guitarra y canción.

jueves, 4 de febrero de 2021

Desde Giorgio a Jeremías ...

El 2018 fue el año de nuestro particular Giorgo Aresu ! Si, amigos/as, renacido en el profundo Dixie Rosaleiro al ritmo de una pegadiza tonada de un conocido grupo sueco, aquella mágica noche de agosto Sinsaleiro desató el furor entre las masas. Al ver sus magníficas coreografías interpretadas por sus musas, el público no daba crédito. But... Aun así, por entonces él aun no era "él"... del todo.

Tuvo que pasar un año de duros ensayos y ya en el Summer 2019 se transustanció en cuerpo y alma y las masas frenéticas se convirtieron en fieles seguidores de su club de fans al son del cuarterto de liverpool. Había nacido un mito ! Giorgio había llegado para quedarse !

Sin embargo, la historia no siguió el guión escrito y como la vida misma  dió -como diría Bobby- un simple twist of  fate. El verano del 2020 todo se truncó y Giorgo dixit "Basta, hasta aqui podemos llegar". La sobredósis de éxito le pasó factura -normal- y todo se vino abajo cual... si, cual castillo de naipes. Las musas hieráticas y mudas no daban crédto y los/as fans desorientados tirandose de los pelos (los que podían/ Smile).

Anyway, anyhow...

El invierno llegó después del otoño (una vez más) y la lluvia arrasó el tan hermoso valle llevando tras de sí la polifacética reencarnación de Giorgio, transmutándolo en un Jeremías Johnson revisited del siglo XXI pero con wifi. Con gorro de piel vuelta, barba generosa, limones a granel y cortando leña (con el hacha, si) se olvidó de su antiguo punto bailongo y se reinventó como un hombre nuevo luchando solo contra el medio natural. 

Se dice, se comenta, se especula... que ahora caza a caballo al galope por la Serra da Groba, pesca de todo y en todos los recunchos desde la desembocadura del Tamuxe hasta las pozas río arriba y ... (lo mejor) cuando la noche cae y en la hoguera crepitante se hace lentamente la ardilla al espeto, saca su setentera guitarra Epiphone y se canta desde el Cantigas de Maio de pé a pá hasta todas las caras b´s de Carlos Puebla con sus tradicionales (o no). Amazing ! (1 solo día y como da de si !!! Smile). El tiempo allí fluye de otra manera, créetelo.

Pero... No todo en la vida es solomillo amigos/as. La soledad es dura en el Dixie Rosaleiro, y hay quien dice que en las noches de luna llena, suena de modo repetitivo y lacerante una melancólica canción de un conocido grupo rosa de fluido inglés. Premonición, augurio, broma pesada, chiste fácil, el virus del mal part II ...? Qui lo sa. El caso es que él duerme placidamente y a pierna suelta pero con un ojo siempre abierto... Smile.

Un consejo ? Cuidado con esa hacha ... Je-re-mías. Smile Count to ten ...etc.

A Madriña Bless You All 

(Hoxe with love aos nosos Sinsaleiros friends Comando Lura, Eugene & And her axe)

lunes, 30 de septiembre de 2019

All you need is "Sinsalito" ®

El modo "Duna" veraniego de A Madriña tiene ya dos clásicos oásis en ese Baixo Minho que tantas alegrías nos ha dado ( y esperemos nos siga dadno). 
"Sinsalito" es uno de ellos, "Libre Albedrío" el otro. "O Rosal reigns !!!" Someone dixit sin faltar a la verdad. Los 2 Festivales Autogestionados (Música & Cinema) se han convertido en una referencia del ya antológico modus DIY Madriñento. 
That means ... "Do it yourself" o como diría o Pelda "Faino ti". Smile.

Como ya viene siendo tradición (too) después de un mes y pico de reflexión (eso es modo Duna y lo demás cuentos), el Comando Lura nos envia su certera crónica del evento que como cada año se supera reinventandose a si mismo. 
By the way...
Obrigado IO, obrigado Eugene por hacer de vuestra casa nuestro hogar. Un lujo.
A Madriña bless This place called "Martin". 
Y ahora... Al grano. Smile.

"Comenta o Comando Lura" : 
SINSALITO #3 / All you need is love
Martin, O Rosal, 11 de Agosto 2019

"Pois si.
Xa consolidado no panorama musical madriñento, e no que pode que fora a súa última ediçao, o noso festi de verán volveu axudar a reconciliarnos coa “especie” de bicho que somos ... Hai quen dí que a Madriña está a tecer fíos de irmandade e colaboraçao entre as creativas iniciativas desta moi froitífera comarca baixominhota (Sinsalito, CPK, Festival de Curtas-Libre albedrío ...) ... Mantéñanse, pois, atentos.


Os "EugeneLuries" (anfitrións) by Daly © 2019
Ao gran. Con ilusión como de rapazada, deixámonos ir outravolta, entre nós, en famiglia, na casa ...
Así, os anfitrións, sobrados de sentimentos e escasos de afinación, deron entrada a un non-stop de aportacións artísticas, máis e menos traballadas, que permitiron sacar para fóra (cada edición con máis calidade, firmeza e decisión) o que cada ún leva dentro, sexa esto o que sexa ...
As sensacións, magnificamente recollidas polo sorpresivo paparazzi Dal, foron placenteiras, divertidas e de moita complicidade, con disimuladas olladas ao ceo para asegurarse de que non se repetiría o “toldo-show” da edición anterior ... cousa que non pasou.
Así, houbo dancing e canting, en versións traballadas e improvisadas, houbo comercio e bebercio, houbo apertas e bicos, ... e ata aquí debo contar.
Un éxito, pois?
Rotundo"

Anyway, anyhow...
Evento 10/10, Anfitrións 12/11, Público Artista Enrollado y no enrollado todos guay, Staff inmejorable, sonido profesional, viandas y bebidas a mansalva, dancing by the moon & drinking without mosquitos. Se puede pedir más ? Todo ok, but ... algo en la crónica nos inquieta e intriga (a partes iguales); en concreto la frasecita "no que pode fora a súa última ediçao " ??? Como ? A ver... se nos pone todo en bandeja, se nos hace la boca agua, se celebran 3 ediciones y ciao ti diró ? Bueno, bueno... eso de "La última" lo veremos. 
Smile, count to ten  & then smile again.

Addenda. Sinsalitos varios. Presentes y ausentes... 
A Madriña ordena: ACCION PELOTEO a los Anfitriones YA !!!! 
Nos jugamos mucho chavalada !!! (Please, ser discretos, que no se note pero pasaremos lista... 25 comentarios mínimo /Sino habrá hondonadas de h. ya sus lo sabeis).
A comentar se ha dicho (positivamente ojo !! que me andais empanadillos/as).

Empiezo yo
A Madriña Bless You All (Hoxe specially a nuestros bienqueridos Eugene & Comando Lura sin los cuales todo esto no sería posible, su calidez, buen hacer, amabilidad, cariño y simpatía a raudales, generosiodad sin limtes, belleza incalculable, marco incomparable,...  puedo parar ? jajaja)

domingo, 23 de septiembre de 2018

A Madriña Bless Sinsalito # 2

A Madriña ricorda:
Este ano o "Modo Duna"/ Servicios mínimos de A Madriña foi trepidante. Aínda asim, de todos os eventos realizados,  un dos actos máis emotivos do Summer 18´ para as "Famiglias" Madriña, foi sin lugar a dudas o festival "Sinsalito # 2" !!
Como xa é tradición no evento Rosaleiro partimos da casilla de saída cunha invariante impagable, os nosos dears anfitrións :  
O Comando Lura plus Eugene !!!
Todo imposible, todo inviable, todo inenarrabble sen eles, por iso a primeira na fronte: 
Obrigado Amici !!

Unha das características desde a primeira edición de este xa clásico evento Madriñento é a súa continua mutación. Naceu coa intención de mutar ano tras ano nuha liña muy Madriña. O ano pasado estivo moi ben pero algo faltou. Este ano aínda estivo xenial, pero podemos facelo mellor !!! Que pasará o ano que ven no Sinsalito #3 ... ? Qui lo sa, A Madriña dirá (ou non). Créetelo.

By the way ...
Deixemos falar a Giorgio d´Lura e o seu "Ricordos do Sinsalito # 2"

"Cómo facer unha crónica do Sinsalito #2?
Qué palabras deberiamos usar que axuden a que, quen non estivo, se poda facer unha idea do que alí sucedeu? A pesar da contrastada (¡¡??) experiencia periodística de quen subscribe, recoñezo as limitacións coas que parto.
Como cada unha das actuacións da tarde noite do pasado 12 de agosto, esta crónica quere ser algo único, e non poderá ser, porque cada lectura será diferente, perdéndose esa característica de singularidade que sí tiveron as pequenas/grandes obras de creación artística que disfrutamos esa xornada en Martín-O Rosal.
Un setlist de 25 temas, máis bises, dá fé do éxito de participación e implicación.
Tódolos que estaban, eran.
Sobre unha base musical conformada sen ensaios, TedHead (Les Edouard) -guitarra, ukelele e piano-, o mítico Havi O -trompeta, guitarra- e o anfitrión Comando Lura -contrabaixo e guitarra-, conformaron a escenografía por onde todos os asistentes (e asistentas) pasaron a dar o mellor que tiñan, con graza, intención, nervos e cachondeo, creándose a cada pouco unha atmósfera creativa e de risas que nin a chuvia foi quen de afogar.
Porque cando ía comezar o espectáculo, comezou a chover ... e comezou o espectáculo ... o espectáculo de activarse en todos o modo “toldo”, sacando de cada ún o enxeñeiro que todos levamos dentro ...
Non quero destacar ningunha das actuacións porque todas tiveron o seu mérito e a súa graza. Pero non podo deixar de citar ás “Eugene All Beautiful Dancing Sisters” porque co seu “Mamma mía” nos deixaron a todos sen palabras, polo que están moi dacorde coa inspiración desta frustada crónica.
Sinsalito #3? ... vaite anotando (e preparando, porque, con estes, nunca se sabe)"

By the way ...
That´s all Folks !!! No plásticos, no fotos, no videos, no redes, no barbas, no nothing. 
That´s our Sinsalito #2, o Festival máis retro ao norte do río Pecos (antes Minho). 

That is for you ... 
que queres estar "in" mentras nos soñamos dia e noite con estar "out".
Obrigado too a todolos presentes !!! " Sen voçe meu amor eu non só ninguem "  

A Madriña Bless You All (Hoxe Specially a Eugene plus Comando Lura)

jueves, 9 de agosto de 2018

Sinsalito # 2 by Eugene et Comando Lura

A Madriña Informa:
Llegó el día y llegó la romería: "Sinsalito #2" ya está aquí.
Un cartel nunca visto en un festival sin precedentes.
Por ello, la organización no ha escatimado medios humanos ni técnicos para esta 2ª edición.  
By the way... ya llueva, truene o haga el clásico caloret de justicia,  A Madriña will be there. Non diu res.
"Esto es más fácil de lo que parece" Someone dixit
Créetelo.

A Madriña Bles You All

sábado, 12 de agosto de 2017

A Madriña Bless "Dous"

A Madriña Informa:
Hoy 12 de Agosto  A Madriña "Famiglias" plus One et Comando Lura & Eugene, recibirán en una de sus sedes SummerMinhotas a nuestros asociados de "Dous". Oh Yeah !!!
Hoy Sábado, Pablo Carrera y Fernando Abreu nos presentarán en petit comité su nuevo album "A Viaxe de Yo Yo", mientras un selecto ramillete de Asociados Plus Friends se reencuentran entorno a 34 empanadas de carne y una de bonito (é un falar).


Anyway, Anyhow ... 12:00 horas antes de la finalización del evento ya podemos decir que ha sido y será un éxito (con precedentes, como siempre). Si amigos/as, un dardo certero de A Madriña en su nuevo vagabundaje por las estériles tierras de este valle de de verdes lágrimas. Campanadas a media tarde, merienda-cena-musical, & so on ... nómbralo como quieras, pero adjetívalo correctamente: Único en su especie. Créetelo.

By the way ... Es de obligado cumplimiento agradecer a los/as imprescindibles del evento: Comando Lura & Eugene plus "Dous" (Del lugar y la disculpa) sin ellos nada posible. Y obrigado too (of course) a "Las Famiglias plus One" (De la arquitectura de la idea hecha cash) sin ellos nada probable. 

Al grano...
19:00. Recepción / Apertura de puertas
20:00. En acústico: "La Quintanilla"
21:00. En eléctrico: "Looking at the Sotoboske"
22:00. Eugene DJ (Si la Ex-coria lo permite)

A Madriña Bless You All from Martin, O Rosal
"Chejou o día, chejou a romería" Someone Dixit.