sábado, 16 de febrero de 2019

Loli "B" dixit "Cheese" (2/2)


Brasil é un mundo inabarcable, non hai dúbida e o Comando Luso o sabe ben. É doado perderse nel e seica por iso A Madriña empezou publicando polo "Sur" (da vitrina) e non polo "Norte" como Loli "B" ordenou a súa crónica. Valga como disculpa que caseque é de obligado cumplimento perderse nesta inmensidade !! Smile.
De arriba abaixo e de abaixo a arriba, a grandeza do país fala dunha cultura ancestral e complexa, polo tanto (sorry/ Smile) e Obrigado de novo... eiquí hai material d´abondo para facer unha tése. Sen máis, imos entón, xa co segundo capítulo.

Loli "B" dixit "Cheese" (2/2) / Parte II. 
4º Andar : Música
A Vitrina comeza con música, porque o Brasil é un continente extraordinariamente musical

¡Como representar a riqueza musical deste continente! 

Foto extraída do libro Música do Brasil de Chris MCGowan e Ricardo Pessanha (Ed. Timelife)
Quen non coñece a Tom Jobim, ese grande compositor, que nos deixou en 1994. Comezou a carreira de Arquitectura que abandonou pola música. Quen non lembra esa maravillosa versión con Elis Regina das Águas de Março ou a Garota de Ipanema…

https://www.youtube.com/watch?v=E1tOV7y94DY

Quen non coñece ese outro arquitecto que se torceu, o grande Chico Buarque de Hollanda, un dos máis impresionantes poetas que deu a música Brasileira. A canción Construção habería que declarala patrimonio cultural inmaterial da humanidade. É o autor tamén da Opera do Malandro, un musical baseado na Ópera dos Mendigos (1728), de John Gay, e na Ópera dos Tres Peniques, de Bertold Brecht e Kurt Weill, estreada en Rio de Janeiro, en 1978. Como non renderse ante a infeliz Lili Braun ou conmoverse ante a miseria humana e o maltrato de Geni e o Zeppelin.

https://www.youtube.com/watch?v=tFMA-j9_3cA&start_radio=1&list=RDtFMA-j9_3cA&t=17

Quen non coñece o famoso disco A Fusa que reuniu a Toquiho, Vinicius, María Creuza…

https://www.abc.es/cultura/musica/abci-toquinho-disco-fusa-vencimos-tiempo-201607051119_noticia.html

Quen non coñece a ese outro carioca ilustre e maldito, Noel Rosa, que arrastrou o samba pola noite e que converteu a Fita Amarela nun monumental epitafio. Na vitrina o CD do sambista Martinho da Vila que lle rendeu unha fermosa homenaxe nun disco, editado por Biscoito Fino. O vídeo que recomendamos é o de Zeca Pagodinho.

https://www.youtube.com/watch?v=JAxCD90--AU

Bicoito fino é o recente selo discográfico doutra das grandes cantoras do Brasil, a irrepetible María Bethania, irmá de Caetano Veloso, que gosta de recitar aos grandes poetas da literatura portuguesa e brasileira que están representados tamén na Vitrina: Carlos Drummond de Andrade, Vinicius de Moraes, Sophia de Mello Breyner, ...

https://www.youtube.com/watch?v=KUTiKPPDld4

E xa cara ao Sur... o Terceiro andar !!!
Photo by "S" © 2019

3º Andar : Música 2
Como non lembrar que en 1987 naceu un programa en Radio 3, Cuando los Elefantes sueñan con la música, dirixido e presentado por Carlos Galilea, que despertou no Comando Luso o vicio e a adicción pola música brasileira: choro, samba, tropicalismo, MPB, Bossa-nova, Maracatú, Manguebeat, Pagode, Axé.... Adicción que apaciguaba Tangará discos, a nosa subministradora de material, que o futuro dixital converteu en https://www.tangara.net/es/. Tanto con Carlos Galilea, como con Tangará discos nos comunicabamos por carta ou por teléfono, naquelas cabinas vintage, hoxe tristemente desaparecidas. Ver carta da vitrina
Os concertos convertéronse en algo posible. A Galicia chegaron moitas figuras relevantes do panorama musical brasileiro, Djavan, Caetano Veloso, Gilberto Gil, Marisa Monte… pero Portugal converteuse no paraíso do “ao vivo”.
No 2000 o Festival La Mar de Música de Cartagena dedicou o mes de xullo a Brasil. Case vinte días acampando e bailando ao ritmo de Daniela Mercury, Lenine, Marlui Miranda, Silvia Torres, Zeca Baleiro, Otto, Arnaldo Antunes y Mundo Livre… Neste Festival coñecimos ao grande literato baiano, João Ubaldo Ribeiro, autor baiano dunha das obras cumbres da literatura dese país, Viva o povo brasileiro. É unha novela épica que percorre catro séculos da historia do Brasil e reconstrúe a identidade do povo brasileiro a través dos moradores e os conquistadores: indios, negros, portugueses, holandeses no recóncavo bahiano cunha prosa barroca cargada de sátira e humor.
Entre os libros sobre a música en Brasil: as autobiografías de dúas figuras cumbres da música popular brasileira: Verdade Tropical de Caetano Veloso e Tropicalismo Tom Zé. Cuenta Tom Zé que este movemento foi vilipendiado e calificado de aberrante. O tropicalismo, movemento contracultural nacido en plena dictadura empregaba unha “linguaxe malandra”, cun transforndo crítico, cunha música que se movía entre a tradición e a experimentación, un movemento transgresor, que se apoiaba na antropofagia modernista o poeta Oswald de Andrade. Tom Zé, foi recuperado nos anos 80 por David Byrne.
“To te explicando pra te confundir/ To te confundindo pra te esclarecer/ To iluminando pra poder cegar/ To ficando cego pra poder guiar”.
https://www.youtube.com/watch?v=OSM8qqTh8o4
Para os interesados no tropicalismo e na antropofagia un artigo publicado en 2011 https://www.clarin.com/escenarios/cultura_brasilena_antropofagia_y_tropicalismo_0_H1YL7nnwQx.html
Qué decir del libro del poeta y ensayista Augusto Campos, de Balance o de la Bossa Nova y Otras bossas, onde combina cancións, artigos e poemas para explicar o fenómeno da Bossa Nova, o Tropicalismo e a MPB como fenómenos musicais.
Para os máis interesados o libro de Nelson Motta, que foi compositor, productor, director artístico e crítico musical recolle en Noites Tropicais a historia da música popular brasileira (MPB) pódese leer en PDF. “SEXO, DROGAS E MPB”
https://institutefortropicalresearch.files.wordpress.com/2014/07/noites_tropicais_nelson_motta_livro_completo.pdf
A Canção no Tempo. 85 anos de músicas brasileiras de Jairo Severiano e Zuza Homem de Mello é tamén unha história da música popular a través das composicións máis destacadas. Este segundo volume analiza o xurdimento da bossa nova, en 1958, o Tropicalismo e outras manifestacións musicais.

E agora si amigos/as... This is The End !

A Madriña Informa:
O Comando Luso enviou a crónica via mail y un telegrama adxunto que recibimos mentres zarpaban no "Lusitania", o vapor que a estas horas os leva cara ao país carioca onde os bamboleos a ritmo de caipirinha nunca terminan ... (o iso din / Smile)

Transcribimos literalmente o suso-dito telegrama:
" O Comando Luso, já é quase luso-brasileiro… felicita as famiglias que tiveron a paciencia de chegar ata o final deste longo texto ... pero a ocasión o merecía. Non Stop "


A Madriña Bless You All


 

Loli "B" dixit "Cheese" (1/2)

Na radio están a falar de Portugal. Tema: Era Pessoa racista o falaba irónicamente a través dun dos seus "heterónimos"? Resumo: Angola e Cabo Verde non aceptan o nome do escritor para o programa Erasmus Lusófono. "Racistas non" (graciñas) e propoñen a Eça de Queiroz ou mesmo a "Sara-Mago".  
Anyway, anyhow .... 
Gran país o que fala sobre os seus escritores (ou escritoras). Créetelo.

Ao gran ...
O Comando Luso está en modo "non stop" !!! O día das "Super B´s" en Versus quedou por presentar a vitrina Lusa !! Demasiadas emocións para unha soa tarde-noite. Aproveitamos o asunto para pedirlle a nosa "Loli Brown" unha "sucinta" presentación por escrito. Es ista foi a resposta (Hoxe 1/2). Smile
By the way... Hoxe e eiquí a presentación "On line" !!!!
Ladies & Gentlemen, con voçe nova "plumilla" Madriñenta... 
Loli Brown  dixit "Cheese" (1/2) ! : 
"Brasil, meu Brasil Brasileiro" Ary Barroso ...
  
1º andar da Vitrina: Viaxes

Unha representación do Comando Luso pisou Brasil por primeira vez en 2003 o Estado de Río Grande do Sul (capital Porto Alegre) onde a negritude está prácticamente ausente e a colonización europea: italiana, alemana e a vecindade con Arxentina e Uruguai converten o sur nun lugar inesperado para o visitante. O obxecto máis representativo é a cuia, recipiente para o chimarrão (mate) que congrega aos habitantes de Porto Alegre os domingos no maravilloso Parque da Redenção. As especialidades culinarias, dado que estamos en terra de Gauchos, son os Rodícios de carne, excelente, por certo. En Brasil a música máis exitosa e que máis dereitos de autor recauda é música sertaneja, o country do Brasil, normalmente formada por dúos. Un músico brasileiro, chamado Lulu Santos, fixo unhas declaracións contra a música sertaneja que foron extremadamente polémicas en Brasil. Afirmou que as escopetas de dous canóns foran inventadas para matar os dúos de música sertaneja…(tivo ameazas de morte)

O Comando Luso volveu a Brasil no 2004 esta vez a Salvador de Bahía. A revista Altaïr, sobre o Brasil Atlántico, que está na parte baixa da vitrina, serviulles de orientación no seu percorrido polo Pelouriño e pola Bahía de Todos os Santos, chamaron á porta da casa de Caetano Veloso e María Bethania en Santo Amaro, visitaron a Praia de Itapuã e a praza do poetiña, Vinicius de Morães e convertéronse en Musa e Frade da Congregación do poetiña entoando "A tonga da mironga do kabuletê. e a oração dos cachaçeiros, danzaron na Love Parede de Salvador de Bahía, ao ritmo dos tríos eléctricos, baixo o grito “Ninguém sem camisinha”. Daquela viaxe trouxemos un recordo, ese pequeno birimbau que lles transporta a aquelas improvisadas rodas de capoeira en prazas., praias, os maracatús,…O milagro de Candeal de Fernando Trueba de 2004, protagonizado por Carlinhos Brown, é a mostra dun proxecto musical, Timbalada, nun barrio de favelas de Bahía, chamado Candeal. O comando Luso recomenda ás famiglias, que non coñezan a película, que a vexan. Posteriormente saíu o libro co mesmo título, escrito por David Airob, Carlos Galilea y Guillermo Rodríguez.

Uns anos despois, como a flota portuguesa ao mando de Pedro Alvares Cabral que o “22 de abril de 1500, avistaba e tomaba posesión dun punto no actual estado de Bahía ao que denominaron Porto Seguro”, 500 anos despois ,o Comando Luso facían pé en Arraial de Ajuda, Porto Seguro, Trancoso, Caraíva, eso sí sen a ameaza dos caníbales Tupí, que agora usaban móvil.

O Comando Luso acaba a súa análise co Choro e a película documental Brasileiriño do director finlandés Mika Kaurismaki. Uma beleza!!!!!, unha xoia para os guitarreros que se pode ver de balde no youtube. Para as famiglias interesadas ahí vai o enlace:
.
.


2º andar da Vitrina: Literatura brasileira e música

A selección literaria tivo moito que ver coa música. Os tres poetas elixidos, o mineiro Carlos Drummond de Andrade, o bahiano Vinicius de Moraes e e a portuguesa Sophia de Melo, están relacionados cos textos dalgún dos músicos da selección. Falta quizais o pernambucano Joao Cabral de Melo Neto representante da poesía concreta, inspirador de músicos como Caetano Veloso ou Oswald de Andrade e o seu manifesto no que se basea o Tropicalismo.

Clarice Linspector é unha das figuras literarias favoritas do Comando Luso. A editorial Siruela ten un catálogo fantástico para os que non leen en portugués. premeiqui

Outro dos grandes autores da narrativa brasileira do século XX é o bahiano Jorge Amado. A obra más coñecida é a novela costumbrista Gabriela, Cravo y canela, que foi levada ao cine. O tema do filme está firmado por Vinicius de Moraes e interpretado por Gal Costa, pero a que máis lle gusta ao Comando Luso é o tema de Milton Nascimento, o grande músico mineiro titulada Cravo e Canela.

 


Fantástico (e "sucinto" ?) Capítulo 1/2 o da "Loli Brown"... !!! Obrigado !!!!
Mañán o capítulo 2/2 !!! 3º e 4º Andar !!!! Smile.
"Continuará"...

A Madriña Bless You All 
(Hoxe Specially ao Comando Luso, Loli Brown e ao "Chesse" da Serra da Estrela !!! Smile)


viernes, 15 de febrero de 2019

"Jueves Milagro" is back !!!

"La Batalla de Argel" ? IMPRESIONANTE ! Que bien envejecen las buenas películas!  Otrosí, más o menos como los buenos Asociados y "famiglias" de A Madriña. Ni más ni menos. Créetelo.

Anyway, anyhow...
Ayer era "Jueves Milagro"  día de festejo y sin lugar a dudas dimos buena cuenta de ello. Piscolabis Durruti por todo lo alto y entre "Pisco" y "Labis" muchas cosas más !!! Asi son las soirés Madriñentas.
Qué cosas ? Pues por ejemplo, que la expo "Cabeza de Serrín" de los Trigo´s (Insistimos !!! Título provisional) prevista para inaugurar en marzo va sobre ruedas y hasta aquí podemos hablar. Más ? Pues que entre copa y copa noticia triste (o no) Replyca que se ha quedado muda. Un Triquis Mutis pero en metal. Y ahora a ver que hace "el otro" los miércoles y lo sábados. Smile.

Y en otro orden de "cosas", "Distancia Partida" ya forma parte de la colección Madriña. El obsequio de Suso Cortegoso que nos cogió a todos desprevenidos y con las defensas emocionales bajas. Touché Leonardo, dardo certero. Obrigado pues.

"Distancia Partida" by Suso Cortegoso
Cosas chuscas ? lo del Desprotegido (que no vino/ Que raro ! Smile) pero que salió a colofón por la propuesta de TH para la realización de expo de la fantástica colección de instrumentos handmade de Vero´s Carpintero´s. Será homérica, aunque él (RS) se olvide -seguramente- de venir. Mira, sabes una cosa ?..."Mejor" !!! Smile. 
A los postres, gran expectación ante las 2 propuestas del nuevo fichaje "OS". En Versus y Sede, libros-viajes y cine. Perfect !! Abril será el mes (por lo menos a Tosar le pareció una idea co-jo-nu-da- o eso dijo). Ah !!! es verdad !! Que vino Luis... se nos había olvidado decirlo. Por cierto - y sin que salga de aquí- como le da al morapio pero que majo es...Risas.
Y así como quien no quiere la cosa entre croqueta, tortilla y empanada, llegamos a la entrega de banderines. Dvd, libro y libro plus marquito politik y a cambio, "Burato´s" para los "Novatos". Smile.
Y entonces, las luces se apagaron, no se cantó nada (todo un detalle), se sopló (pero no velas) y salimos a la terraza con la calor del verano de febrero "Que durará hasta el domingo" Ermitas dixit...

By the way...
Recomendación: Let´s go "Pisco" más a menudo !!! Sienta molt mac !! Créetelo.

A Madriña Bless You All ( Hoxe specially for "A new life")
Paralelismos plus temas colaterales y esquineros ? Varios
Uno de ellos: Gordon Pym y Sean Carballeira. Premeiqui

jueves, 14 de febrero de 2019

Piscolabis en la Kashba de A Madriña !

Podría ser cierto ...
Cuenta la leyenda que Durrutri dormía como un tronco cuando sonó una vez más el despertador. Era "solo" un día más, pero ya quedaban pocos. Dicen (coño con los que dicen !!!) que aun medio somnoliento abrió el cajón de la mesilla de noche y sacó una pequeña calculadora. La Neng no daba crédito... cuando oyó :  
-"10.000"...
- "Que dis?" preguntó. 
- "10.000 más o menos"..."En toda mi vida debo haber apagado el despertador como mínimo...10.000 veces" 
- "Ostias no Frajoselo !!!" (Dixo ela).
Acto seguido abrió la ventana y el citizen salió, así como quien dice, volando. Y dicen que dijo "A tomar por saco... c´est fini". 
En el siguiente plano encendió la radio y sonó "Le Partisan" de Cohen. Bajo el moustache, Durrutri esbozó una sonrisa; "El Asunto" no pintaba mal so... "Let´s go "Pisco" !!!" Dixit

Anyway, anyhow...
Hoy jueves milagro 14 de Febrero, Durrutri convoca: Cinema Politik !
"La Battaglia de Algeri" by Gillo Pontecorvo 1965. 120 ´ 
Lugar. La Kashba de A Madriña. r/ Churruca nº 12, ent. Vigo, PO.
Hora. 21:00 / Apertura de puertas 20:30.
2º pase "pisco". 22:30 
Acto público y de puertas abiertas (As usual)

Adenda. En 1964 Trigo Senior  y La Guerra de Argel, la de verdad) / En 1965 Trigo Jr.  y La Batalla de Argel, la película. Osti tu,  tanta casualidad... bien merece un piscolabis en la Casbah de A Madriña ! Non diu es & Smile. See you everybody there.

A Madriña Bless You All (Hoxe specially ao Durrutri © 1954)
 

miércoles, 13 de febrero de 2019

"Deus, Zeus, Suso Cortegoso ..."

No cabe duda que algunos/as aun no nos hemos respuesto del shock del "Waiting for God" (or not) de hace unas semanas en La Sede de A Madriña en Vigo, PO. El evento fue de tal magnitud artística y emocional que todos/as quedamos "touché".  Créetelo.
Anyway, anyhow...
De entre los acólitos madriñentos sensibles al "efecto Cortegoso" , "Teño a sensación"  que o noso benquerido "Red Monkey" se lleva la palma. Hay quien dicen que en la intimidad pinta en pelotas escuchando "Farolillo Vermello" de SC a todo trapo ! 
Dicen, dicen... dicen tantas cosas. Smile.

Al grano...
El día (mejor dicho "los días") de auto/s el Mono "R" se dejó ver por  La Sede acompañado de algunos elementos de su camada. Libreta en mano se le veía de sala en sala tomando notas convulsas. Dicen (los mismos de antes) que algún avispado estiró (de más) el cuello para otear la libreta y así como quien no quiere la cosa, recibió una buena colleja sonora.
Pues bien, ahora es el momento de hacer públicas sus reflexiones (o no ?) y concluir que no siempre "El Mono Rojo duda"; a veces, lo tiene muy claro.
.
"DEUS, ZEUS, SUSO CORTEGOSO ...
"Waiting for God" (or not) / La Sede. Enero/Febrero 2019. Vigo, PO
by The Red Monkey.
"El impacto inicial fue tremendo, como un directo de derecha (o un gyaku zuki, que para el caso es lo mismo) en la mandíbula.
Tras atravesar un oscuro e inquietante “túnel del tiempo” Me encontré cara a cara con él: enjuto, esquinado, negro como ala de cuervo y directamente revenido de la Rusia de los Zares. No, no estoy hablando de Vladímir Ilich Uliánov, tampoco de Iósif Vissariónovich Dzhugashvili. Allí estaba, frente a mí, como recién salido de las gélidas aguas del río Neva, resucitado de entre las cenizas de la Rusia Blanca, el mismísimo Grigori RASPUTÍN!!!
¿Casualidad, reencarnación, milagro…?
Tal vez nunca lo sepamos pero el caso es que... ¡allí estaba! El monje loco.
Aun no me había repuesto del shock que supuso la aparición, cuando irrumpió en escena un nuevo personaje ( ¿quizás un segundo monje?) y semioculto en uno de los recovecos del laberíntico espacio, comenzó a narrar con voz cavernosa la vida y milagros de un tal Suso Cortegoso. 
¿Cortegoso? ¿Rasputín?… ¿Que importa el apellido?
Dejemos en paz al hombre y vayamos a lo importante: 
LA OBRA
“Waiting for God (or not)” nos desvela, con escuetas pinceladas y en clave de fresco histórico, la vida y obra de Suso Cortegoso(artista polifacético donde los haya) Comisariada porGravinsky, con textos de Toni Monroy y agitada por TH (Les E) ha estado arropada en todo momento por el maternal manto de A Madriña (¿otra deidad?).
Mi misión, aparentemente sencilla: recabar información, desmenuzar, analizar el apartado pictórico de la muestra.
Desde el mismo instante en que me planteé la tarea, este análisis fragmentado se me antojó un despropósito.
¿Es posible acaso realizar un análisis serio de la mano izquierda de la Gioconda?
¿Tendría algún sentido destripar la tercera estrofa de “Like a Rolling Stone”, separándola del resto del tema?
La idea no solo es descabellada sino ridícula.
De la misma manera, intentar analizar solamente un fragmento o un aspecto de “Waiting for God (or not)”, descontextualizándolo del conjunto, sería un craso error.
“Waiting for God (or not)” debe ser aceptada y saboreada como un todo, como una obraúnica e indivisible, efímera, perecedera. Solo así se apreciará la grandeza y singularidad de esta creación.
Los trazos bruscos y descarnados de la obra pictórica solo adquieren su verdadera dimensión en el momento en que, hechizados por la llamada de unos crótalos celestiales (hábilmente manejados por un ¿tercer fraile?), nos sentimos repentinamente transportados por una Vozprofunda que nos impele hacia una FEabsoluta y sin concesiones.
Es la misma Vozque convierte las carreteras de Arizona, esas interminables cintas de asfalto, en Rios místicos que nos elevan a un nuevo plano espiritual.
Las distorsionadas imágenes de paisajes urbanos tenebristas se expanden cuando imaginamos a un avestruz llamado Waldo recorriendo las callejas retorcidas y mal iluminadas.
Adentrándome en los intrincados laberintos de este evento inclasificable me venía a las mientes la tan manida cuestión: ¿qué es el ARTE?
Desde el punto de vista de este humilde mono, el arte es la historia de un fracaso, el intento fallido del Ser Humano de CREAR, es decir, de ser DIOS.
Pero la historia del Arte, la historia de este eterno fracaso, está salpicada de pequeños instantes de gloria y triunfo; fugaces destellos de divinidad. Este es el caso de “Waiting for God (or not)”, montajea través del cual Suso Cortegoso, transmutado en deidad, ha logrado introducir toda la complejidad de su Universo en un espacio tan reducido como, pongamos por caso, un entresuelo de la calle Churruca.
¿No es acaso potestad divina la capacidad de obrar tales milagros?
¿Sería factible para un simple mortal aglutinar un universo tan diverso y variopinto como el que tuvimos el privilegio de disfrutar (unos cuantos afortunados) en La Sedede A Madriña Asociados?
Así fue. Y yo doy FE de ello.  
"Many rivers to cross" ©© Roje@ 2017
Allí se amalgamaban, resguardados por un inextricable halo divino:
LOS X-MEN, MOBY DICK, BRUCE SPRINGSTEEN, BRUCE LEE, GEPETTO, SAN JOSÉ OBRERO, PINOCHO, EDGAR ALLAN POE, LA PANTOJA, BATMAN, EL JOKER, EL REY, ELVIS, DIOS, JESUCRISTO, MICK JAGGER, KEITH RICHARDS, JOHNNY CASH, THE DUKE, JOHN FORD, EL DOCTOR CALIGARI, CESARE,EL HOMBRE ELEFANTE, EL ROCK AND RIOS, KING KONG, LADY MACBETH, THE LAST PATROL, A FERRERÍA, WALDO, MUCHOS RIOS, LOS NINJAS DE ALCABRE, UNA PUTA, LITROS DE ALCOHOL, ALGUNOS MURCIELAGOS, LOS OJOS DEL GATO, UNAS GAFAS DE MONTURA METÁLICA, EL LUCKY LUKE, UN TUPE, UN DIENTE ROTO, UN MONO HIPERTROFIADO, UNHAS FERRAMENTAS VELLAS, O MELLOR BLUESMAN QUE COÑEZO, UN SLIDE, UNA ARMÓNICA, UN DOBRO, UNA CAJA LUMINOSA, UNA CARRETERA CORTADA, EL KARATE, RADIO FUTURA, ESE BARCO VELERO, UN AVESTRUZ, UNHA POMBA, UN CREYENTE, etc, etc, etc.…..

Podríamos seguir desgranando eternamente este fruto inagotable. Pero lo esencial es mantener la FE y difundir la PALABRA.
Así que, si has sido uno de los elegidos que han tenido la fortuna de ver la LUZen la c/ Churruca, ¡Ve y difunde el mensaje! ¡Majadero!
Por mi parte solo me resta resumir en una palabra la experiencia vivida.
Sencillamente:
¡Homérico!"

Sin palabras, sin aliento, sin un ápice de duda... tal que asi nos ha dejado El Mono Rojo.
Obrigado por sus sabias reflexiones y por mostranos (una vez más) el camino del señor.
.
A Madriña Bless You All (Hoxe Specially al Red Monkey + "Waiting" Staff & Cortegoso too)
Addenda.  Todas las fotos son de autoría Roje@ (Rasputín too !! Créetelo)

lunes, 11 de febrero de 2019

"Durruti" Edición 65 Th Aniversario

A Guarda, 1954 ? Why not . Smile
El 11 de Febrero de 1954 era jueves pero no "milagro". Faltaban 3 años para que Luis G. Berlanga filmara la magnífica película pero por entonces en A Guarda y en aquel febrero, aún no se lo podían imaginar. Dicen que aquel día llovió, vete tu a saber, pero por inventar que no quede y probabilidades de acertar, muchas. Curiosidades, por cierto,  otras tantas. Un mes antes, Elvis grababa su primer disco y 7 días después nacían John Travolta y Sócrates (el futbolista, pá !!) Un poco más cercanos y unos meses después Chano Piñeiro, Kusturica, la Avendaño y Menchu Lamas llegaban también al planeta tierra. Sí, un año rarito el 1954, pero no más que otros. Smile.
En ese mismo año, se inauguraba el aeropuerto de Peinador en Vigo, PO mientras  Francoise Sagán publicaba "Bonjour Tristesse", Frida Kahlo pintaba "El Marxismo dará salud  a los enfermos" (¿?) y Hitchcock estrenaba "La Ventana Indiscreta". Poca broma.
Y casi para terminar el año, en Noviembre, empezaba la Guerra de Argelia !!! La de verdad no la de la película. A simple vista,  año completito en A Guarda y en otros lugares del planeta earth. Créetelo.

"Durruti está queimado" by A Madriña video © 2017

Anyway, anyhow...
Curiosa generación la de la añada del 54´. Y casualidades o no, pero amigos/as como somos de las cifras y aniversarios "redondos", aprovecharemos que van ya 65 años (mimá) desde el 11 de Febrero de 1954 ... 
By the way...
Happy Birthday Durruti !!! Longa nova vida revisited !!!  Ahora o nunca !!!
Someone dixit "Ahora ya no hay disculpa !!! llegó el momento de rehabilitar el koljós !" 
Smile & Salud Kamarada !!!

A Madriña Bless You All (Hoxe Specially ao Trigo Senior)

Addenda. Con motivo del 65 Th Aniversario de los jueves "no milagro", el 14_F ("jueves milagro") se proyectará en La Sede de A Madriña : "La Batalla de Argel" de Gillo Pontecorvo. 
Promueve. Columna Durrutti Edición 65 Th Aniversario.

sábado, 9 de febrero de 2019

NoliMetal plus Replyca !!

Podría ser cierto ...
"Hoy Noli Metal se levantó temprano e inquieto. Ayer noche al acostarse aún tenía restos del sarpullido del jueves. Como hombre duro y del metal, su cuerpo respondió estoicamente ante la overdose de bossanova en Versus pero al llegar a casa ya era un eccehomo.  

Su-signora no daba crédito !!! "Pero que te han hecho... almiña de Dios !!"...El, asustado se vió ante el espejo y su cara era un poema (de los de Juan, con rima asonante). Parafraseando el anuncio ochentero (or 70´s ?) dicen que dijo..."Yo-así no-toco". Smile.

Anyway, anyhow... 
Hoy las aguas volvieron a su cauce y todo resultó ser un mal sueño. Aun así -como decíamos al inicio del post- hoy Noli Metal se levantó temprano e inquieto. Se miró de nuevo (al mismo espejo) y vio a un ser nuevo, transformado y listo para la acción. Sonrió tranquilo y  por el patio de luces se oyó el alarido Raposo hasta en As Travesas... 
"Hey Hoooo !!! Let´s Goooo"

Hoy. Sábado 9/ 21:30... REPLYCA  
Sala Transilvania c/ Rogelio Abalde, Vigo, PO.

A Madriña Bless You All (Hoxe specially a NoliMetal plus Replyca & Raposo´s Crew)


miércoles, 6 de febrero de 2019

Versus se escribe con "B" !!!!

A Madriña Informa:
O Comando Luso  volve ás andadas !!! Créetelo.
Primeiro foi México, despois Colombia e agora ... o Brasil !!!!
Ao gran..
Na fantástica lectura tranversal de América Latina que está a facer o Comando Luso, esta vez a nosa "famiglia" asociada propón un irmanamento co país da bossa nova a través da súa música máis ... coa gorxa afinada en portugués !!! Non diu res !!! 
Polo medio  tres Super B´s : Barel, Bordallo e ... Versus !!! Smile.
Dende Porto Alegre a Vigo, PO e en viaxe de ida e volta, a voz de Viviane Barel e a guitarra de Pepe Bordallo atopáronse no camiño con Loli Brown e Ana Soneira no Versus Revisited # 9.  Con todos estes "mimbres", A Madriña non tivo máis que facer posible o xa tramado. Great !!! Touché, 10/10.

By the way ...
Mañán Quinta-Feira, 7 de Fevereiro ...
"SUPER B´s" (Sarao Musico-literario Brasileirinho)
ás 20:30   en VERSUS, librería amiga
Coa presenza de : Viviane Barel, Pepe Bordallo e Loli Brown (plus otros caras Bs) 
Hai quen di que alí estarán tamén en corpo e alma e dalgún outro xeito tamén, Chico Buarque, Noel Rosa, Caetano , Victor Ramil, Vinicius, Jobim ... 
e outros da panda. 
Entrada libre e Super Bs de balde. Non diu res. 
Agora ti, non veñas e logo queixate. Smile.

A Madriña Bless You All 
(Hoxe Specially ao Comando Luso, Versus, Barel, Bordallo ... e outras Bs)

Addenda.
Aproveitando o tema "B", é na linha revisited... "Eu vin eiquí a falar do meu libro" , que mellor que recordar esa gran homenaxe que fixeron os nosos "toiss" e parceiros vellos "B & Co." para as xa históricas  "A.C. Sessions" !!! Lembras a cara "B" ? Non ? Vale. Pois preme eiquí en baixo meu e disfruta (ou non). Smile.




Addenda. Del Día "B"

Viviane e Pepe Bordallo en Versus con"B"
Impresionante acollida para una acción con "B" maiúscula de "Brincadeiras Versus". Si Churruca, 12 é  A Sede de A Madriña, Venezuela, 80 é a súa casa. Non hai dúbida e así o sentimos. Obrigado pois a Sabela e María Versus sempre dispostas ás "liadas" Madriñentas ista vez comandadas polo sector Luso. Obrigado tamén a Loli Brown e Cachaçinho plus Viviane "B" & PpBordallo (bordouno !!! sen dubida). Obrigado a Ana Soneira e (of course) aos "caras" B´s, Comando Lura e TH (como primeiro achegamento para o Sinsalito #3 valeunos.Smile). Obrigado ás "famiglias" Madriñentas, ás Brasileiras, aos Bordallos, aos satélites, ao Chefe "B" (from Luanda) e aos profesionais agochados ou non. Por último, obrigado ao sponsor cattering "SuperB" e sen máis e á espera da reportaxe fotográfica de "Martita" e á presentación online da magnífica vitrina Lusa, A Madriña Bless You All. Créetelo.
"Queremos máis destas !!!" Someone dixit 

lunes, 4 de febrero de 2019

Knocking on Heavens Door

El comienzo de este 2019 no ha podido ser más trepidante en el mundo de A Madriña Asociados. Si no fuera porque a nosa signora tiene 1.000 brazos y algunos cuantos oídos más, se le habrían pasado eventos más que reseñables para la gacetilla Madriñenta. Uno de ellos ha sido la entrada en capilla de los Frying Luras. Y cuando decimos "capilla" queremos decir "Estudio de grabación". Tranquis, ellos están bien. Bueno... todo lo bien que se puede estar después de 20 años de R & R. Smile.
Al grano...
Se dice que hay una maldición en la relación O´Hea Bro´s y los estudios de grabación. Grabar y desaparecer es un clásico en su curricullum musical. Primero fue "Unión Penosa", disco y breakdown. Luego "Os Míticos", EP y cada uno pa´su casa... y AHORA y para romper con el maleficio, ahi los van.  Eso es tener las cosas claras. Eso es tentar a la suerte y lo demás cuentos chinos. Como acabará la cosa ?  Por lo menos ya tenemos testamento sonoro !!! Ahi están, jugando con fuego y llamando a las puertas del cielo. Smile.
Anyway, anyhow...
Buena suerte amigos, si lo superais, esta será la definitiva !!! (o no) Good Luck.
By the way, así lo ha visto y sentido o noso Comando Lura.


"Luras en conserva"
Comenta o Comando Lura

"Pois si. Vai para vinte anos de compartir música -entre outras cousas- e, coma froita ben madura, é este 2019 cando (aínda non sabemos moi ben por qué) os Frying Luras nos pechamos a gravar algúns dos temas que máis nos andan a rebumbiar agora na cachola.

Moi ben guiados por Javi Vicalo no seu acolledor estudo The Dub Yard, dimensionamos o traballo no rexistro de 8 “temazos” elexidos entre todos, a gravar en cuasidirecto durante a última fin de semana de xaneiro. Alí estivemos Rafa, Havi, Rubé, Paco, Josito e un menda, coa rara sensación de comezar a rocanrrolear ás 10, 30h da mañá, o nunca visto.

“Présa”, “Cansado”, “Sucedáneo”, “Evolution”, “Medo me dá”, “Mar adentro”, “Autónomo 2.0” e o explosivo “Nada tuyo” foron os temas agraciados coa fortuna de ser tratados agora con máis mimo, para a posteridade (¿?), do máis do medio cento que compoñen a temateca lura.
O´Heas knocking on heavens door
E así comezamos, batería, baixo, guitarras (e o Ewi de Josito), tema tras tema, demostrándonos novamente que o ensaio e o traballo continuado sempre dá froitos espectaculares. Dúas tomas por canción (agás “Nada tuyo” que saíu á primeira e así quedou) para asegurar opcións, e chegado o mediodía xa estaba rexistrado o básico de seis dos oito. Na tardiña, despois de acometer os dous que quedaban, tocoulle á sección ventos (trompeta, ewi), e logo voces e coros. Con detalles na percusión e unha primeira escoita, marchamos contentos (algúns, moi contentos) ata o día seguinte, no que se foron matizando detalles (rematar voces, reforzar a presencia dunha melodía, corrixir algún gazapo, repetir aquel solo, ...), deixando listo o traballo para as mezclas e axustes, antes da súa masterización.

Gravar en serio, aínda que laborioso e mesmo tedioso por momentos, é unha experiencia única que todo músico -e todo aprendiz de músico-, debería ter nalgún momento da súa traxectoria. Permite deter o tempo, se así o queres, en cada compás, en cada nota, proporcionando unha perspectiva diferente do que podes levar facendo, totalmente convencido, durante anos. Ademáis, a relación cos demais instrumentos da banda estréitase ata o punto no que fas teu, todo: o potente solo de guitarra de Paco, un charles aberto ao mundo de Rafa, esa nota imposible da trompeta de Havi, a sorprendente liña esperada do meu baixo, a man dereita da guitarra rítmica de Rubé e a súa voz única e rasgada, o sutil arranxo do saxo midi de Josito, os coros tan ben decorados por Rafa e Havi, ou a pandeireta que dende atrás dá ese plus de alegría ... Todo en caixa.

Entendes, entón, a quen pensa que o estudo de gravación é un sitio (o sitio) esencial para o músico e para a música, e mesmo aos moitos que o prefiren ao directo.

Creo que nós aínda non chegamos a iso ... "

En fin... Estudio o directo ?... o mejor dicho, porqué elegir?

A Madriña Bless You All ( Hoxe Specially a los Fryin´g O´Hea Bro´s)

sábado, 2 de febrero de 2019

"Waiting for God" (or not) ... Dúas últimas sesións !!

A Madriña Informa:
A pasada fin de semana (26 e 27 Xaneiro), Ephemera Projects presentou “Waiting for God” (or not) de Suso Cortegoso na Sede de A Madriña Asociados na r/ Churruca nº 12, ent, Vigo, PO.
Por mor do grande éxito e aceptación do público, HOXE Sábado e MAÑÁN Domingo volverá a re-presentarse o susodito espectáculo-expo-performance nas súas e dúas últimas sesións.

Last picture Show !! Believe it or not !!

By the way...
“Waiting for God” (or not) de Suso Cortegoso
Sábado 2_F / 19:00 - Domingo 3_F / 19:00
Entrada de balde so ... Let´s go !



Anyway, anyhow... 
E a modo de clausura, o Domingo 3_F ás 20:00 celebrarase unha beer-clausura-party (free entrance) coa proxección do filme “The Last Patrol” na que está prevista a presenza dunha significativa parte do elenco e entre beer & beer desgranarase (ou non) o suso-dito filme.

Insistimos meu !!! Prepara tamén ti o bolo...

That´s all folks !!!
Sen máis, agradeceriamos a difusión do evento.

A Madriña Bless You All © 2019


Addenda. Por baixa de Toni Monroi (xustificada documentalmente e asinada polos seus pais),  o "papel" de "Storyteller" levaraino a cabo Manuel M. Romón (Si home !!! Dos Romón de toda a vida ! Fundido a negro e risas no Con (inclusivo ou non) 

Thanks. Faro de Vigo e AMovida.gal. /Thanks pola difusión ! (premeiquí)